Wat is er aan de hand, vraagt u zich nu waarschijnlijk af? Wel, het arme schaap wordt gekweld door krampen waar mijns inziens de ergste barensweeën nog niet aan kunnen tippen. Steevast een half uur na de voeding, slaat haar hele verteringsstelsel in een dusdanige knoop dat niks nog soelaas kan brengen. Ik zeg het u, NIKS. Wat we al probeerden:
- troosten
- masseren
- zingen
- doen boeren
- draagdoek
- inbakeren
- glycerine suppo's en thermometer stimulatie
- kersenpitkussentjes
- allerhande gedruppelte tegen krampen
- Roosje op haar buikje legen
- Roosje op de buik troosten
- osteopathie
- regimen: ik schapte eerst alle krampgeraleteerde etenswaren als kool, ajuin, pikant, ... Daarna werd ook alle koemelk- en sojaproducten van m'n bord geveegd. Wist ge eigenlijk dat er melk in sommige salami zit? Ik nu wel!
- Roosje te slapen leggen in een donkere prikkelarme omgeving, volledig omgeven door doekjes en dekens teneinde de baarmoeder-experience zo getrouw mogelijk te simuleren
De verpleegsters van Sint Vincentius voegden hieraan nog een aantal keren een rectale sondering aan toe, maar ook dàt mocht niet baten.
Het is een schande, ik zeg het u, dat de medische wereld hiervoor nog steeds geen oplossing heeft bedacht. Het enige kluitje waarmee men ons voortdurend in het riet stuurt, is het vooruitzicht dat de klachten waarschijnlijk rond de leeftijd van 3 maanden als bij toverslag zullen verdwijnen. Een schrale troost als ge als ouder compleet aan einde van uw Latijn zit. En ocharme het kind? Hoe zout gij het vinden wanneer ge op de spoed te horen krijgt dat uw helse krampen gewoon even een paar weken geduld vragen? Dan zou het kot pas te klein zijn ... Maar soit, tèwatattè en voorlopig zit er niet anders op dan het gehuil en gekramp met lede ogen en bijhorende wallen aan te zien.
Mijn God waarom ben ik toch niet gelovig, want schietgebedjes, smeekbedes, bedevaarten of - waarom ook niet - duiveluitdrijvingen lijken me op dit moment op z'n minst aanlokkelijk.
Amen.
